Nog draag ik de versierselen
Van de dood en leef dit voorrecht:
Mier en vogel, naamloos gras,
Stro op een stroom van lucht.
Wijl gij reist als groene zenuw
Door het heelal en zwijgt
Vermoed ik het korte landschap dat ik word.
Roger M.J. de Neef - uit: De vertelkunst van de bloemen
***
Labels: kleur, nature, natuur, winter
15 Comments:
als een rank blad
hou ik me vast
aan de teloorgang van de tijd
de suiker van de wind
kleeft aan de restanten
van de jeugigheid
die ik ooit bezat
als u het niet gelooft
wuif dan mee
doorheen de wind
het antwoord
valt
samen met mij...
Heel gepast nu het hier de tweede dag op rij gesneeuwd heeft, heel mooi ook!
zucht...waarom lukt mij dat nou nooit om zo subliem iets te fotograferen...ik vind hem weer prachtig!
En de tekst ook..zoveel wijsheid en kunst in 1!
Lijkt wel van suiker. Om van te snoepen... De foto hé !!! ;-) :-)
De timing is perfect, om op gedichtendag dit mooi stukje poëzie en dito fotogedicht te plaatsen. Merciekes eMJeke!
Toch blijft het gelukkig bij jou niet bij deze éne dag: elk vierkantje is telkens weer een pareltje van verweven beeld en taal ... chapeau!
Wat een mooie foto van een mooi berijpt blaadje!
Als ontoereikende balsem
zalft de vlijmscherpe rijm
mijn herfstkwetsuur
naar winterschade
zachte witte wind
waait mij sierlijk
in een massagraf.
Prachtige foto
groet Manu
Ik moet maar eens snel naar het zuiden gaan hier is nog niets van dat moois te zien.
Prachtige achtergrond !
Ik heb al veel foto's voorbij zien komen van "bewinterde" planten, bomen , bloemen e.d. maar deze van jou is natuurlijk weer NET even anders.
Mooier, gevoeliger, sfeervoller en noem maar op. Dat is de kracht van jouw foto's eMJeke!
eigenlijk is iedere dag
een beetje gedichtendag
een bloem voor jouw gedicht
grts
vhi
Perfect uitgelicht en wat een sfeer, knap hoor!!!
jij speelt het steeds weer klaar
om poëzie nog mooier te maken
in beeld en woord
Niet zomaar een weergave van een berijpt herfstblad.. deze foto heeft méér.. Knap hoor!
Een reactie plaatsen
<< Home